ประเภทสาวขายบริการ

บทที่ 1 ของการขายนาแปลงน้อย คือ เป็นพนักงานอาบ อบ นวด หรือนวดแผนโบราณแฝงตัวลักษณะนี้เหมาะกับคนที่ไม่กล้า “บินเดี่ยว” คอยตั้งรับมากกว่ารุก ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติ มีทั้ง ฝรั่ง – เอเชีย รวมทั้งคนไทย สนนราคาเริ่มที่ 1,500 บาท จนถึง 2,500 บาท หักให้กับเจ้าของสถานที่ 40 -50% ที่เหลือจึงเป็นส่วนที่ได้รับ…วิธีสู่ความสำเร็จจะต้องทำรอบให้ได้มากๆ หรือเอาใจแขกนักท่องเที่ยวให้กลับมาซ้ำ…บางคนอาจมีพลุ๊กได้รับข้อเสนอเลี้ยงดูเป็นบ้านหลังที่ 2 ซึ่งนับเป็นความฝันของสาวน้อยสาวแก่ทุกคน
บทที่ 2 แฝงตัวอยู่ในคาราโอเกะ ประเภทนี้ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนไทย และเป็นคนที่เข้ามาทำงานในพัทยา มีทั้งลูกจ้าง กะเทย หญิง – ชาย ขายบริการ…จัดอยู่ในโหมตไทยเที่ยวไทย – รักเมืองไทย กินของไทย ใช้ของไทย เดือนๆ รายได้แค่พอกินพอใช้ พออยู่ได้ไม่หวือหวาเห็นได้มากแถวถนนพัทยาสาย 3
บทที่ 3 “สาวบาร์เบียร์” ไล่มาจากย่านนาเกลือ ทั้งแถบยันวงเวียนโลมา และเลียบชายหาด กับซอยบัวหลวง…สาวๆ ส่วนใหญ่นิยมดื่ม – กิน เป็นทุนอยู่แล้ว จึงเลือกปักหลักทำมาหากินแบบนี้ ส่วนลูกค้าขาประจำ คือ ชาวเยอรมัน กับ อิตาลี อาจเป็นเพราะเป็นขาเมากับชอบ “ของถูก” ไอ้หนุ่ม 2 ชาตินี้ จึงติดอกติดใจบรรยากาศบารืเบียร์มากกว่าชายชาติไหนๆ…สนนราคาแต่ “ช็อต” แบบชั่วคราว เริ่มตั้งแต่ 1,000 – 1,500 แต่มีกติกาจะต้อง “PAY BAR” หรือจ่ายค่าหัวคิวให้กับเจ้าของบาร์เบียร์ครั้งละ 400 บาท…นอกจากบาร์เบียร์แบบดั้งเดิม คือ ได้จังหวะเมื่อไหร่ก็ขอแวบไป “กินตับ” กันเมื่อนั้นแต่ข่าวว่าบาร์เบียร์แถวนาเกลือใต้ ว่ากันสดๆ เดี๋ยวนั้นเลย กล่าวคือ มีห้องให้ “ช็อต” แบบเดินออกจากบาร์ไปไม่กี่ก้าว อัตราค่าบริการแสนถูกไม่เกิน 1 พันบาท…ข้อมูลระบุด้วยว่า เจ้าของบาร์เบียร์หลายแห่งเป็นอดีตหญิงไทยที่เข้ามาเสี่ยงโชคและได้สามีเป็นชาวต่างชาติ พวกนี้ลงทุนเปิดกิจการให้ หากพบเห็นหญิงไทยสูงอายุ ทาปากแดงๆ อยู่ในบาร์เบียร์ ขอให้เข้าใจว่าเธอคือเจ้าของ หรือที่เด็กๆ เรียกว่า “มาม่าซัง”
บทที่ 4 “สาวอะโกโก้” ตั้งอยู่ตลอดซอย 7 – 8 และ 13 กับริมถนนสายวอล์กกิ้งสตรีท สาวๆ ส่วนใหญ่หุ่นใช้ได้ จนถึงดี เปิดบริการตั้งแต่หัวค่ำยันตี 1 หน้าที่คือ แต่งกายวาบหวิว สุดจะคิดค้นมายั่วราคะ เต้นเด้งหน้าเด้งหลัง เต้นรูดเสา เต้นเรียกแขกหน้าร้าน มีรายได้จากดริงก์ และขายบริการ อัตรา 2 พันบาทอัป แต่ละครั้งต้องจ่ายค่า “PAY BAR” 600 บาท ราคานี้คือชั่วคราว ออกไปปฏิบัติภารกิจไม่เกิน 1 ชม. กลับมาเต้นกันต่อ วันไหนโชคดีมีลูกค้าเหมาอาจเป็นวัน – สัปดาห์ หรือ 1 เดือนตามระบบ “เมียเช่า” สุดแท้แต่จะตกลงกัน ส่วนใหญ่เริ่มจากสัปดาห์ละ 2 หมื่นบาท จนถึง 5 หมื่นบาทขึ้นอยู่กับ “ฝีปาก” และ “ฝีมือ” กลุ่มนักเที่ยวประกอบด้วย ชาวจีน (ชอบเอาแบงก์ 20 มาโปรยให้สาวอะโกโก้แย่งกัน) ญี่ปุ่น และฝรั่งตาน้ำข้าวทั่วไป
บทที่ 5 สาวนักบิน หรือสาวไซด์ไลน์ ประเภทนี้ทำมาหารัปทานอยู่ตามผับ – บาร์ต่างๆ วันๆ ไม่ต้องทำอะไรตื่นขึ้นมากินข้าวกินปลาก็แต่งสวย เอาให้ “เริ่ด” เข้าตาหนุ่มน้อยหนุ่มแก่ให้มากที่สุด บางคน “บินเดี่ยว” เข้าผับ – บาร์ แต่วัน เลือกที่มีโปรโมชันมาก่อน 3 ทุ่มดื่มฟรี หรือลดราคา 50% แต่บางคนไปเป็นก๊วนวิธีง่ายๆ คือ “อ่อย” เป้าหมายจนกว่าจะเจอ…แบบนี้อิสระตามความชอบ…ชอบใครก็อ่อยคนนั้น ส่วนราคาค่าบริการขึ้นอยู่กับความพอใจทั้งสองฝ่าย หรืออยู่ที่ความต้องการของลูกค้า ยิ่งคุยถูกใจ รูปร่างหน้าตาสะสวย ก็สามารถโก่งราคาได้ กลุ่มนักเที่ยว คือ รัสเซีย ฝรั่งเศส อังกฤษ เบลเยียม ฟินแลนด์ ออสเตรเลีย เป็นต้
บทที่ 6 กลุ่ม “ผีต้นมะพร้าว” หรือนวลนางหน้าหาด…พวกนี้จัดอยู่ในกลุ่มเตร็ดเตร่ หรือหากินอยู่ริมถนน เหมือนสาวประเภท 2 ประจำพัทยาซอย 6…กลุ่มนักเที่ยวมีทั่วไป แต่เป็นพวกกระเป๋าเบา หรือฝรั่งขี้นก เสี่ยงต่อโรคติดต่อ และอาชญากรรม ซึ่งมีทั้งคนของเราไปล่อเขา และโดนเขาล่อ (ชิงทรัพย์) ระดับนี้รูปร่างหน้าตาไม่ต้องพูดถึง ต้องหลบอยู่มุมมืดหรือสลัวๆ เข้าไว้ ราคาหลักร้อยขึ้นไป ส่วนสถานที่ “ปิดจ๊อบ” มีทั้งมุมมืด บ้านร้างและห้องเช่าราคาถูก

Copyright รวมทุกเรื่องราวความรู้ ด้านบวก ด้านลบ และ เรื่องเสียว 18+ 2018
Tech Nerd theme designed by Siteturner